ingramoq

fl. 1. Ogʻriq-alam taʼsirida mungli, ingroq tovush chiqarmoq.

Bir kechasi bemor juda azob tortdi. U har ingraganda, Sotiboldi, chakkasiga burov solingan kishiday, talvasaga tushar edi. — A. Qahhor, Bemor

Bu dard oʻqtin-oʻqtin yuragida shunday toʻlgʻanardiki, qiz beixtiyor ingrab yuborar edi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.

2. koʻchma Shunday azob-alamli holatda boʻlmoq.

Mustamlaka xalqlari imperializm zulmi ostida asrlar boʻyi ingrar edi.

Toʻrt oʻgʻlim, xotinim Ivanov otli bir boyning otxonasi yonidagi kichkina, qorongʻi zax uyda ingrab kun kechirardik. — M. Joʻraboyev, M. B. martabasi.