инграмоқ

фл. 1. Оғриқ-алам таъсирида мунгли, ингроқ товуш чиқармоқ.

Бир кечаси бемор жуда азоб тортди. У ҳар инграганда, Сотиболди, чаккасига буров солинган кишидай, талвасага тушар эди. — А. Қаҳҳор, Бемор

Бу дард ўқтин-ўқтин юрагида шундай тўлғанардики, қиз беихтиёр инграб юборар эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар.

2. кўчма Шундай азоб-аламли ҳолатда бўлмоқ.

Мустамлака халқлари империализм зулми остида асрлар бўйи инграр эди.

Тўрт ўғлим, хотиним Иванов отли бир бойнинг отхонаси ёнидаги кичкина, қоронғи зах уйда инграб кун кечирардик. — М. Жўрабоев, М. Б. мартабаси.