индамоқ

фл. (фақат бўлишсиз шаклда) Бирор нарса демоқ; гап, сўз айтмоқ; гапирмоқ.

Индамай иш қилмоқ. У индамай ўтиб кетаверди

Мастура эса менга бир қаради-ю, танимади шекилли, индамади. — А.Қаҳҳор, Минг бир жон.