imonsiz

sft. 1. din. Xudoga ishonch-eʼtiqodi yoʻq, xudodan, dindan qaytgan; dahriy.

2. Vijdoni yoʻq, nopok.

Men bu imonsiz cholning uddaburonligidan hayronman. — A. Xakimov, Ilon izidan

Buning otasi Maxmud Mirzo bagʻoyat imonsiz, buzuq odam edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

3. Shunday odamga nisbatli haqoratni bildiradi; vijdonsiz, diyonatsiz.

— Hoy, imonsiz chol, Mirzaxaydar akani nega qoʻshasan? — dedi kimdir orqadan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari