имонли

сфт. 1. дин. Имони бор, худога, динга ишонувчи; эътиқодли, художўй.

тилга олинган ҳалоллик тушунчасига тўлиқ риоя этиш имонли инсонлардагина зуҳур бўлади. — Газетадан

2. Хиёнат қилмайдиган; ҳалол, виждонли.

Ҳозирда партияни чин имонли ва сиёсий тарбияга эга бўлган мустақил фикрли кишилар билан мустаҳкамлаш керак. — Газетадан