ilviramoq

fl. 1. Yiring-suv olib ketmoq.

Yarasi ilvirab ketibdi.

2. koʻchma Puturdan ketib, zoʻrgʻa ilinib turmoq; eskirib, yaroqsiz holga kelmoq.

uch qishloqda tuzishga toʻgʻri keladi kolxozni, ish ilvirab turibdi — H. Shams, Dushman

v fester (of wounds, sores)

1. ilbirew

2. awıs. toziw, toziwı jetiw