илвирамоқ

фл. 1. Йиринг-сув олиб кетмоқ.

Яраси илвираб кетибди.

2. кўчма Путурдан кетиб, зўрға илиниб турмоқ; эскириб, яроқсиз ҳолга келмоқ.

уч қишлоқда тузишга тўғри келади колхозни, иш илвираб турибди — Ҳ. Шамс, Душман

в fester (of wounds, sores)

1. ilbirew

2. авıс. toziw, toziwı jetiw