илло

кт. Бироқ, лекин, аммо.

[Махдум]: Келганингиз маъқул, илло ўзи жуда чарчаб қолганда, четдан дуо қилиб турсангиз ҳам кифоя, ука. — А. Қодирий Меҳробдан чаён

Шаҳарлар олар-у, илло халқни енга олмайди, халқ ғазаби ёмон. — Р. Файзий, Сен етим эмассан

инт. exclude, except, rule out, but