иллат

от 1. Тандаги дард, касаллик, хасталик.

Дала ҳавоси бутун иллатни хамирдан қил суғургандай тортиб олади. — Ойбек, Танланган асарлар

Докторга ҳам қаратдик, қизим, дори-дармон ҳам қилдик. Иллат —суякда. — П. Қодиров, Қадрим

2. Жисмоний ёки руҳий камчилик, нуқсон, айб.

Қизнинг оёғида бир иллати бор.

3. кўчма. Гуноҳ, айб; жиноят.

Бўйнида иллати борнинг оёғи қалтирайди. — Мақол

4. кўчма Нарсалардаги носозлик, бузуқлик; касал.

Ҳамма иллат ўша янги қўшилган запас қисмда экан. — Муштум

Механик излаб, идорага чопмасдан, машинанинг иллатини топиб, ўзи тузатади. — М. Ниёзов, Кампир равот юлдузлари

5. кўчма Меъёрийликни бузувчи (салбий) нарса; қусур, камчилик.

Мана, иллат қаерда: айб обу-ҳавода эмас, айб меҳнат интизомининг ёʻқлигида! — Уйғун, Навбаҳор

Унинг ҳамма юксак нарсалардан иллат қидириши, обрўси ортган ҳар бир ҳамкасбига танқид кўзи билан қараши шундан эди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Ҳафсаланинг ёʻқлиги, совуққонлик, ўзибўларчилик қурсин. Худди шу иллатлар туфайли ажойиб боғ харобазорга айланди. — Газетадан