илжаймоқ

фл. Овоз чиқармай, лаб ва юз-кўз ҳаракати билан кулги ифода қилмоқ, мийиғида кулмоқ, кулгига ўхшаш ҳолат ифода қилмоқ.

Обиджон акасининг ёнида ўтириб, нима қилишини, нима дейишини билмас, дам-бадам унинг елкасини ушлар ва илжаяр эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Гулсум номус қилгандек илжайиб, пастга қаради. — П. Турсун, Ўқитувчи

— Ҳай, майли, олам кезган нозикфаҳм шоирсиз. Қулоғим сизда, гапираверинг, —

деди хунук илжайиб. — К. Яшин, Ҳамза