iliqmoq

fl. 1. Shahvoniy nafsni qondirish ishtiyoqida ergashmoq; kuyukkan qanjiqqa (itga) ilashmoq.

2. dagʻl. Biror ayolga hirs qoʻymoq, shu maqsadda intilmoq, ilashmoq.

Boyning boshqaruvchilari orasida oymisan oy, kunmisan kunday Bibiqatcha degan qiz boʻlar edi. Aglonbiyning shunga iliqqan yillari ikki xotini birdan oʻldi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq, qissasi.