илиқмоқ

фл. 1. Шаҳвоний нафсни қондириш иштиёқида эргашмоқ; куюккан қанжиққа (итга) илашмоқ.

2. дағл. Бирор аёлга ҳирс қўймоқ, шу мақсадда интилмоқ, илашмоқ.

Бойнинг бошқарувчилари орасида оймисан ой, кунмисан кундай Бибиқатча деган қиз бўлар эди. Аглонбийнинг шунга илиққан йиллари икки хотини бирдан ўлди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ, қиссаси.