ilimoq

fl. 1. Bir oz isimoq.

Suv ilidi.

Osmonimizdagi bulutlar tarqalishi bilan, tanamiz iliydi, jonimiz tinchiydi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Koʻngli (yoki Mehri, yuragi) ilimoq Mehri tovlanmoq, mehr hissi uygʻonmoq.

Kechqurun dasturxon ustida bola yigʻlab berdi. — Ol, emiz — dedi Orifjon. Koʻngli ilib ketdi. — A. Muxtor, Chinor

Oʻgay onam uch farzandli boʻldi. Bolalarni qiynalib tuqqan boʻlsa ham, bizlarga mehri ilimadi. — Gazetadan

Ona., sovuq gapdan oʻzini bir zum yoʻqotib qoʻydi. Keyin, ona ekan, yuragi ilib, bolasini quchoqlagani yugurdi. — M. Ismoiliy, Odamiylik qissasi