икковлашиб
ikkovlashibикковлашиб
Икки киши бирга (бир бўлиб).
Ярим кечадан ўтганда, Омон уйғотди. Икковлашиб оёқ учи билан оғилхонага кирдик. — Ф. Ғулом, Шум бола
Орадан кўп ўтмай, икки фаррош арк дарвозасидан югуриб чиқиб, икковлашиб ҳалиги занжирни кўтариб, йиғиштириб, бир томонга элтиб қўйдилар. — С. Айний, Эсдаликлар
икковлашиб
адв two (together)