иҳота
ihotaиҳота
от Атрофни тўсиш, ҳимоя учун ўраш, тўсиш ва шу мақсаддаги тўсиқ, ҳимоянинг ўзи; қуршов.
Даладаги иҳота дарахтлари шохига қўниб олган ғалати қушчалар чуғурлашиб, ўзаро нима ҳақдадир баҳслашмоқдалар. — Газетадан
Бобур Зарафшон дарёси кўриниб турган бир жойни ўрда қилиб, атрофига чуқур хандақлар қазитди, шох-шаббалардан ўқ ўтмайдиган иҳоталар яратди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
баъзида ўттиз-қирқ отлиқ иҳотасида амирзодалар ҳам сайрга чиқади. — Мирмуҳсин, Меъмор
- Иҳота қилмоқ (ёки этмоқ) Тўсиб ҳимоя қилмоқ. Тўрт ботмон чамаси мевазор, гулзор баланд пахса девор билан иҳота қилинган эди. — Шарқ юлдузиҚалъанииҳота қилиб турган навкар-у ясовуллар ҳар томонга тумтарақай қочиб кетишди. — Мирмуҳсин, МеъморФақат эшик олдида тарвақайлаган катта тут дарахти қалин соя ташлаб, унда истиқомат қилувчиларни иссиқдан иҳота этиб турар эди. — С. Кароматов, Олтин қум