ibtido
ибтидоibtido
ot kt. Biror narsa, ish-harakat, voqea-hodisa va shu kabilarning avvali, boshlanish davri; zid. intiho.
Voqeaning ibtidosi va intihosi.
Fan esa uz ibtidosidanoq moddiy dunyoni tadqiq etishga yoʻnaltirilgan boʻlib — Gazetadan
Durust, u endi tabiat sirlarining ibtidosini biladi. — O. Yoqubov, Koʻhna dunyo