husn
ҳуснhusn
ot 1. Yoqimli, oʻziga tortuvchi tus, koʻrinish; chiroy, koʻrk (inson yuz tuzilishi, ifodasi, rangi va shu kabilarga nisbatan).
Husn toʻyda kerak, aql kunda kerak.
Gulshanbonu Xudoyor xonligining ikkinchi davrida oʻz husni bilan bir necha martaba xonning iltifotiga sazovor boʻlgan haram kanizlaridan edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Sodiqjon odobli, aqlli, qomat-u husnda ham koʻzi tushgan qizlarni qoqiltiradigan yigit edi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
Tashvish qiz bolaning husnini olarkan, shoʻxligini ham, ovozidagi latofatini ham quvarkan. — S. Ahmad, Ufq
2. koʻchma Yoqimli koʻrinish; chiroy.
Biz, etagimizdagi yamoq koʻrpaday, qishlogʻimiz husnini buzib turgan choʻl parchasiga soʻnggi marta hujum qilamiz. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
Kechagi changbosdi yomgʻir tabiatga husn berib ketganidek, odamlarning ham bahridilini ochib yuboradi. — N. Fozilov, Diydor
3. koʻchma Chiroy boʻluvchi narsa, chiroy timsoli; chiroy.
Fargʻona — Oʻzbekistonning husni, xoli. — Shuhrat, Shinelli yillar
Yaxshi yigitlar — armiyaning husni! Shuhrat, — Shinelli yillar
Kanalning ikki yoqasi boʻylab qurilgan ikki qavatli binolar shu qadar koʻrkamki metallurglar shaharchasiga husn boʻlib tushgan edi. — N. Safarov, Tanlangan asarlar
- Husni axloq Imom, maktab domlasi va bir mudarris ham, bu munosabat bilan, bolalarga husni axloqni taʼlim [berish] xususida bir oz dahanaki jang qilishdi. — Oybek, Tanlangan asarlar.
- Husni mutlaq Uch kunlik hayotning neʼmatlaridan qoʻl qoqib, husni mutlaqning muhabbati bilan yashamoq qadar ulugʻ baxt bormi? Tabiatning oʻzi husni mutlaqning bepoyon jilvalar koʻrsatgan ulugʻ koʻzgusidir. Oybek, — Navoiy
- Husni qabul Biz borib, onhazratga janobingizning duongizni eshittiramiz; husni qabulingizni, ijobatingizni uqtiramiz. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon