ҳуштак

от 1. Ҳавони пуфлаб чиқариш ёʻли билан чалинадиган асбоб, мослама.

Сопол ҳуштак. Милиционер ҳуштаги.

Ёʻлчи уни [болани] овутиш учун, толдан бир новда кесиб олиб, кичкина ҳуштак ясади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Ана шундай асбоб, мослама ёрдамида ёки лаб ва тишлар орасидан ҳаво чиқариб ҳосил қилинган товуш.

Кўча қоровули ҳуштагини эшитиб тўхтади.

Одамлар норозилик билан қарсак чалишар, залнинг чекка-чеккаларидан ҳуштак овозлари эшитилиб қоларди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Турсунбой икки бармоғини оғзига тиқиб, ҳуштак чалди. — С. Аҳмад, Уфқ

3. Бирор таъсир, табиий ҳодиса туфайли ҳосил бўладиган, ҳуштакка ўхшаш товуш.

Тўсатдан девордаги радиокарнай ҳуштак чалиб, кейин хириллай бошлади. — Муштум

Қалдирғочнинг ташландиқ уясидан ингичка ҳуштак овози чиқарди: изғирин беркиниб олиб, шўхлик қилаётганга ўхшайди. — Чўлпон, Кеча ва кундуз

Кучли шамол дарахт шохларини бир-бирига қасир-қусур уриб, ҳуштак чалди. — Й. Муқимов, Матонатли кишилар