husht

und. s. 1. 1 Mayda jonivorlarni va qushlarni haydashni bildiradi; kisht, huyt, hayt.

Kampir husht deb, chumchuqlarni haydadi.

Man xoʻjayinlarning boʻyinturugʻiga kallamni tiqay, ishlay, ular obdan moyimni shilsin, keyin mani husht! deb haydasin. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Yoʻq qilish, qoʻlga olish kabilar haqida signalni bildiradi; fisht.

Esing joyidami oʻzi? Husht, desa, qamatib yuboradi-ya, jinni! — S. Siyoyev, Otliq ayol