ҳушт

унд. с. 1. 1 Майда жониворларни ва қушларни ҳайдашни билдиради; кишт, ҳуйт, ҳайт.

Кампир ҳушт деб, чумчуқларни ҳайдади.

Ман хўжайинларнинг бўйинтуруғига калламни тиқай, ишлай, улар обдан мойимни шилсин, кейин мани ҳушт! деб ҳайдасин. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Ёʻқ қилиш, қўлга олиш кабилар ҳақида сигнални билдиради; фишт.

Эсинг жойидами ўзи? Ҳушт, деса, қаматиб юборади-я, жинни! — С. Сиёев, Отлиқ аёл