hushsizlanmoq

fl. 1. Hushdan ketmoq, oʻzini bilmay qolmoq.

Bir vaqt hushimga keldim: ogʻzim boʻgʻiq, qalin narsaga oʻralganman. Izvoshda ketayotganimni payqadim. Yana hushsizlandim. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Gangib qolmoq, esankiramoq; parishon boʻlmoq.

[Otabek] Besh daqiqalab yoʻl ustida esankiragan, hushsizlangan koʻyi qotib turgach birdan yurib ketdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar