ҳушсизланмоқ

фл. 1. Ҳушдан кетмоқ, ўзини билмай қолмоқ.

Бир вақт ҳушимга келдим: оғзим бўғиқ, қалин нарсага ўралганман. Извошда кетаётганимни пайқадим. Яна ҳушсизландим. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Гангиб қолмоқ, эсанкирамоқ; паришон бўлмоқ.

[Отабек] Беш дақиқалаб ёʻл устида эсанкираган, ҳушсизланган кўйи қотиб тургач бирдан юриб кетди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар