ҳуш
hushҳуш
от Кишининг бирор нарса-ҳодисани сезиш, идрок этиш, англаш қобилияти, шундай сезги, идрокка эга ҳолат.
Кумуш сесканиб ўзига келди. Хушдан ажралаёзган бечоралар [қутидор, Офтоб ойим] бу ҳолдан бир оз жонлангандек бўлдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Унинг гапи Сидиқжоннинг қулоғига кирмас эди. Сидиқжон то ҳушини ўнглагунча, Болтабой бостирмага кириб келди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
- Ҳуши (бошидан) учмоқ 1. Ҳушини, ўзини ёʻқотмоқ. Дараксиз деган сўзни эшитди-ю, онанинг ҳуши бошидан учди. — И. Раҳим, Чин муҳаббатЎлимни биринчи марта кўрганим учунми, ҳушим учиб, қотиб қолдим. — О. Ёқубов, ИзлайманБирдан босди орқадан Тўполон, милтиқ товуши. Шу чоқ ёʻловчиларнинг Учди бошидан ҳуши. — ҒайратийДовуллаётган юзини кафти билан силаганча юриб кетди, ҳуши учганча, автобусга ўтирди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
- Ҳуши кетмоқ Бирор нарсага маҳлиё бўлмоқ; етишишни орзу қилмоқ. Болада, мурти сабза уриб қолган бўлса ҳамки, болалигини қўймайди: беҳига ҳуши кетди, деб ўйлади қора-байирдаги кекса киши. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Ҳушига келмоқ Эс-ҳуши, идроки ўз ҳолига келмоқ. Ҳамма унинг бўзарган юзига тикилиб, ҳушига келишини сабрсизлик билан кутмоқда эди. — П. Турсун, ЎқитувчиОта ҳушига келиб, кўзини очди. — М. Маҳмудов, Мангу куй излаб
- Ҳушидан кетмоқ Эс-ҳушини ёʻқотмоқ; ўзидан кетмоқ. Топди, жигарбандини топди, Хосият хола муздек мармар тошни қучоқлаб, ҳушидан кетди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келдиЯраланган Абдуллаев қимир этмай ҳушидан кетди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат
- Ҳушини йиғмоқ Эс-ҳушини меъёрий ҳолга келтирмоқ. Искандеров бир сесканиб, яна ҳушини йиғиб олди. — С. Аҳмад, Бош оғриғиҲовли ўртасида қаққайиб турган Меъмор ниҳоят ҳушини йиғиб олди. — Мирмуҳсин, Меъмор
- Ҳушини олмоқ Эс-ҳушидан айирмоқ; эс-ҳушини ўзига тортмоқ, маҳлиё қилмоқ. Бахт Ғуломжоннинг ҳушини олиб қўйди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунчаҚоронғи кечада вавағ ва битбилдиқлари билан киши ҳушини олгувчи беданалар — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча