ҳурматли

сфт. 1. Ҳурматга лойиқ, ҳурмат-эътибор қозонган; иззат-обрўга эга.

Бектемир генералларни урушнинг бутун ҳикматларини биладиган бағоят ҳурматли, азиз одамлар деб биларди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Асқар ота бу ҳурматли жувон бошқа хотинлардан рафтори билан ажралиб турар, деган бир ўйда эди, бироқ, Собирахон ёр-у дўстлари орасида шуларнинг бири бўлиб қолганини кўриб, ажабланди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар

2. Мурожаатда ҳурмат, такаллуфни ифодалайди.

У костюмининг чўнтагидан буклоғлик қоғоз олиб, яна Ёдгорга қараб қўйди: Ҳурматли институт раҳбарлари, домлалар. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Асрорқул хатни товуш чиқариб ўқиди: — Ҳурматли Асрорқул ота! Эртага кечқурун меҳмонлар билан бирликда хизматингизда бўламиз — А. Қаҳҳор, Асрор бобо