hukamo
ҳукамоhukamo
1. esk. kt. Hakimlar, tabiblar.
Qazo yetganda, barcha hukamo ojiz qoldilarkim, odam tangri xohishi bilan boʻlgan qazoga qarshi nima qila oladi? — Oybek, Navoiy
2. Donishmandlar, faylasuflar.
Husayn har kuni yarim kechagacha oʻtirib, yunon va arab hukamolarining tib va falsafaga doir kitoblarini oʻqir edi. — M. Osim, Ibn Sino qissasi