hujumchi

ot 1. harb. Dushman ustiga bostirib boruvchi, hujum qiluvchi.

Hujumchi tankchilar. Hujumchi uchuvchilar.

Komilov rotadan oʻttiz jangchini tanlab oldida, har biri oʻn kishidan uchta hujumchi gruppa tuzdi. — Guliston

2. sprt. Komandaning hujum chizigʻida oʻynovchi sportchi; zid. himoyachi.

Bolalar koʻchani boshlariga koʻtarib, changitib, toʻp tepishardi. Ular tarafma-taraf boʻlib olishgan, ikki tomonning darvozaboni, hujumchi-yu himoyachilari bor. — R. Fayziy, Hazrati inson

Bu toʻpni oltinchi minutda hujumchi B. Ibrohimov kiritdi. — Gazetadan