hujra

ot 1. Kishi yashaydigan kichkina xona, uycha.

Raʼno shu soʻzni aytib, orqasiga qayta berdi, eshikni boyagicha yopib, hujradan yiroqlashdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Choʻlda men oʻzimga kichkinagina hujra qurib olganman. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

Davlatyor qaytdi. Elmurod chiy toʻsiqlik ayvon oldida

asta odimlab, oʻz hujrasiga oʻtdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi.

2. tar. Madrasa, qorixona va masjidda shogirdlar, domullalar yashashi uchun ajratilgan kichik xona(lar).

Bu hujralarning koʻpchiligi bir eshikli va oldi ravoqli boʻlib, odam ham, havo ham, ziyo ham oʻsha bir eshikdan kirardi. — S. Ayniy, Esdaliklar

Madrasa hujrasi sochadi ziyo, Asrlar qaʼriga zulmatni quvib. — A. Sher.