ҳужра

от 1. Киши яшайдиган кичкина хона, уйча.

Раъно шу сўзни айтиб, орқасига қайта берди, эшикни боягича ёпиб, ҳужрадан йироқлашди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Чўлда мен ўзимга кичкинагина ҳужра қуриб олганман. — Ўзбекистон қўриқлари

Давлатёр қайтди. Элмурод чий тўсиқлик айвон олдида

аста одимлаб, ўз ҳужрасига ўтди. — П. Турсун, Ўқитувчи.

2. тар. Мадраса, қорихона ва масжидда шогирдлар, домуллалар яшаши учун ажратилган кичик хона(лар).

Бу ҳужраларнинг кўпчилиги бир эшикли ва олди равоқли бўлиб, одам ҳам, ҳаво ҳам, зиё ҳам ўша бир эшикдан кирарди. — С. Айний, Эсдаликлар

Мадраса ҳужраси сочади зиё, Асрлар қаърига зулматни қувиб. — А. Шер.