hu

ayn. Hov I.

Hu, qorayib koʻringan nima? Hu, daryoda choʻmilganlarimiz esingda bormi? Hu anavi kungi gap nima boʻldi?

Hu ana u yerga idora, klub tushadi. Mana bu toʻqayning oʻrni bogʻ boʻladi. A. — Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Hu bir vaqtda yuborgan hikoyam endi chiqibdi. A. — Qahhor, Sarob

und. s. Qargʻish, soʻkish ifodalovchi soʻz-iboralar bilan birga qoʻllanib, kuchli qahr, gʻazab, nafrat his-tuygʻusini bildiradi.

Hu, yer yutsin seni!

Devor ustida turgan oʻn ikki yoshlardagi bir qiz devordan kesak koʻchirib olib, mulla Norqoʻziga oʻqtaldi: — Hu, oʻl, turqing qursin! — A. Qahhor, Mayiz yemagan xotin

und. s. din. Ilohiy kuchga yordam soʻrab murojaat qilganda aytiladigan nido.

Hasan haq! deb, hu! dedi, Gʻirkoʻk otini chu dedi. — Ravshan

Bu mudhish, mashʼum bazmga haligi yalmogʻiz folbinning xasta ovoz bilan vaysashi qoʻshildi: — Yo sulton! Yo chiltan! Hu, hu, hu! — Oybek, Tanlangan asarlar

taql. s. Qumri, gʻurrak kabi qushlarning sayrashidagi tovushni bildiradi.

Musicha, gʻurraklar gʻurullab, hu tortib boqqa oroyish berib, nagʻmasozlik bir munosib yarashib turibdi. — Ravshan

Vengriya