ҳойҳуйламоқ

фл. “Эй”, ҳей, ҳой сўзлари билан чақирмоқ, ундамоқ; ҳой-ҳуй қилмоқ.

Отларнинг кишнаши, одамларнинг ҳойҳуйлаши манзилнинг яқинлигини билдирар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча