ҳовулламоқ

фл. 1. кам қўлл. айн. Вовилламоқ.

Ғазабланган кучукларнинг ҳовуллаши, томошачиларнинг қийқириши кўкни қоплайди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. с. т. Ғоят аччиқланмоқ, ўта даражада ғазабланмоқ.