ҳотам

сфт. 1. айн. Ҳотамтой.

У. вақти келса қаттиққўл, вақтида сахий, одамохун ва ҳотам киши эди. — Ғ. Ғулом, Қаҳрамонлар ўлмайди

Катталикни билмас бир яхши одам, Сахийликда ёʻлда қолибди ҳотам. — Фозил Ёʻлдош ўғли

2. Ҳотам (эркаклар исми).

русчавеликодушныйинглизчаkindфрансузчаgénéreux, magnanimeарабчаكَرِيمٌ (كِرَامٌ)، سَخِيٌّ (أَسْخِيَاءُ)