hoshiya

ot 1. Kiyim, mato va shu kabilarning aylanasi, cheti.

Belida hoshiyasiga gʻazal bitilgan qiyiq, oyogʻida qoʻnji tor agʻdarma etik — K. Yashin, Hamza

Men ketdim, deb hoshiyali titilgan qalin portfelni qoʻltiqlagancha. xonadan chiqdi. — S. Karomatov, Oltin qum

Qamchi yangi qizil toʻn kiygan. Hoshiyasiga allaqanday jivir-jivir gul naqshlangan bu toʻn uning past boʻyiga, qotma gavdasiga juda yarashib tushibdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Kiyim, mato kabilarning chetiga, aylanasiga tortilgan, solingan narsa (lenta, naqsh va shu kabilar).

Ularning koʻzlari Poʻlatjonning koʻkragidagi orden, medallar, yelkasidagi pogon, yengidagi yaltiragan sariq va havorang hoshiyalarda edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Oq tunuka parchasi tekis qilib qirqilgan atroflariga ustalik bilan bolgʻaning uchida nozik jimjima hoshiya solingan edi. — I. Rahim, Ixlos

Chekkasiga koʻra hoshiya tutilgan bayroq oldinda xomushlik bilan silkinib, hilpirab borardi. — S. Zunnunova, Gulxan

3. Kitob yoki daftar varagʻi atrofidagi xat yozilmay ochiq qoldirilgan qism.

koʻksini oʻrtayotgan oʻkinch, alam, haqorat patqalamni bir dam toʻxtamaydi, varaqning ikki beti hoshiyalari aji-buji mayda harflar bilan toʻlaveradi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

4. tar. Arab tili grammatikasidan Madrasa talabalari uchun tuzilgan qoʻllanma (leksik va grammatik xususiyatlarga doir izohlar majmui).

Sohib oʻgʻli madrasada Hoshiyagacha oʻqigan, yangi usulda taʼlim-tarbiya kursini tugatgan. — Gazetadan

Ularning [tolibi ilmlarning] qay biri “Qofiya”da, qay biri Hoshiyada, qay biri Shamsiyada. — Oybek, Navoiy

5. Hoshiya (xotin-qizlar ismi).

1. Narsaning, gazmolning rangi, guli, materiali bilan asosiy qismdan ajralib turadigan cheti, zihi.KENAR

2. Kitob yoki daftar betida yozilmay ochiq qoldirilgan qismi.BOŞLUK

n 1. border

2. margin (daftarda)

jiyek, shet, ernek, qır

m Rand m