ҳошия

от 1. Кийим, мато ва шу кабиларнинг айланаси, чети.

Белида ҳошиясига ғазал битилган қийиқ, оёғида қўнжи тор ағдарма этик — К. Яшин, Ҳамза

Мен кетдим, деб ҳошияли титилган қалин портфелни қўлтиқлаганча. хонадан чиқди. — С. Кароматов, Олтин қум

Қамчи янги қизил тўн кийган. Ҳошиясига аллақандай живир-живир гул нақшланган бу тўн унинг паст бўйига, қотма гавдасига жуда ярашиб тушибди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. Кийим, мато кабиларнинг четига, айланасига тортилган, солинган нарса (лента, нақш ва шу кабилар).

Уларнинг кўзлари Пўлатжоннинг кўкрагидаги орден, медаллар, елкасидаги погон, енгидаги ялтираган сариқ ва ҳаворанг ҳошияларда эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

Оқ тунука парчаси текис қилиб қирқилган атрофларига усталик билан болғанинг учида нозик жимжима ҳошия солинган эди. — И. Раҳим, Ихлос

Чеккасига кўра ҳошия тутилган байроқ олдинда хомушлик билан силкиниб, ҳилпираб борарди. — С. Зуннунова, Гулхан

3. Китоб ёки дафтар варағи атрофидаги хат ёзилмай очиқ қолдирилган қисм.

кўксини ўртаётган ўкинч, алам, ҳақорат патқаламни бир дам тўхтамайди, варақнинг икки бети ҳошиялари ажи-бужи майда ҳарфлар билан тўлаверади. — С. Сиёев, Ёруғлик

4. тар. Араб тили грамматикасидан Мадраса талабалари учун тузилган қўлланма (лексик ва грамматик хусусиятларга доир изоҳлар мажмуи).

Соҳиб ўғли мадрасада Ҳошиягача ўқиган, янги усулда таълим-тарбия курсини тугатган. — Газетадан

Уларнинг [толиби илмларнинг] қай бири “Қофия”да, қай бири Ҳошияда, қай бири Шамсияда. — Ойбек, Навоий

5. Ҳошия (хотин-қизлар исми).