ҳоримоқ

фл. Иш, меҳнат қилиб толиқмоқ; чарчамоқ.

Озиқли от ҳоримас. — Мақол

Ёрмат шаҳардан пиёда қайтиб, ўлгудай ҳоригани учун, ҳамма отларга Ёʻлчи қаради. — Ойбек, Танланган асарлар

Бош муҳаррир анчайин ҳориган кўринар, лекин сир бой бермай, ўзини тетик тутишга ҳаракат қиларди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат