ҳорғин

сфт. Ҳориган, чарчаган ҳолатли; шундай ҳолатни ифодаловчи.

Ғамгин ва ҳорғин Абдулвоҳид боғдан астагина чиқди — Ойбек, Нур қидириб

Шунданми ёки чарчоқнинг зўриданми, Ҳотам ҳорғин хаёл суриб келарди. — М. Ҳазратқулов, Журъат

Муаттар эрининг ҳорғин юзига тикилди. — О. Ёқубов, Ота изидан

Ниҳоят, Сардорнинг ҳорғин овози эшитилди. — С. Кароматов, Олтин қум