horgʻin

sft. Horigan, charchagan holatli; shunday holatni ifodalovchi.

Gʻamgin va horgʻin Abdulvohid bogʻdan astagina chiqdi — Oybek, Nur qidirib

Shundanmi yoki charchoqning zoʻridanmi, Hotam horgʻin xayol surib kelardi. — M. Hazratqulov, Jurʼat

Muattar erining horgʻin yuziga tikildi. — O. Yoqubov, Ota izidan

Nihoyat, Sardorning horgʻin ovozi eshitildi. — S. Karomatov, Oltin qum