ҳўпламоқ

фл. 1. Бир ҳўплам, ҳўплам-ҳўплам оғизга олмоқ.

Норбой ярим коса шўрвани остонада тик турганча ҳўплаб ичди. — Ёшлик

Сидиқжоннинг ёнида ўтирган киши ҳўплаган чойни пуркаб юборди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

уградан бир қошиқ ҳўплаган эди, қалқиб кетиб, қаттиқ ўқчиди. — Н. Аминов, Тилло табассумлар

2. кўчма Ўзига олиб (ютиб) ёʻқ қилмоқ.

Пахтанинг фойдасини Ҳўплаб турар фермамиз, Чорванинг кам-кўстини Бозордан сотволамиз. — Муштум

Ҳафта ўтди, кун ўтди, Қаторлашиб анча ой. Жўш уриб, қирғоғини Ҳўплар эди телба сой. — Ғайратий

Ўртоқ Рустамов, айш-ишрат анча пулни ҳўпласа керак? — Муштум