hoʻplamoq

fl. 1. Bir hoʻplam, hoʻplam-hoʻplam ogʻizga olmoq.

Norboy yarim kosa shoʻrvani ostonada tik turgancha hoʻplab ichdi. — Yoshlik

Sidiqjonning yonida oʻtirgan kishi hoʻplagan choyni purkab yubordi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

ugradan bir qoshiq hoʻplagan edi, qalqib ketib, qattiq oʻqchidi. — N. Aminov, Tillo tabassumlar

2. koʻchma Oʻziga olib (yutib) yoʻq qilmoq.

Paxtaning foydasini Hoʻplab turar fermamiz, Chorvaning kam-koʻstini Bozordan sotvolamiz. — Mushtum

Hafta oʻtdi, kun oʻtdi, Qatorlashib ancha oy. Joʻsh urib, qirgʻogʻini Hoʻplar edi telba soy. — Gʻayratiy

Oʻrtoq Rustamov, aysh-ishrat ancha pulni hoʻplasa kerak? — Mushtum