hoʻngramoq

fl. Hoʻngir-hoʻngir, hoʻng-hoʻng tovush chiqarmoq, shunday tovush chiqarib yigʻlamoq.

Kanizak Birdan labi pirpirab, hoʻngrab yubordi-da, durrasining uchi bilan yuzini bekitib, teskari oʻgirdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

daraxtlar orqasidan hoʻngrab yigʻlagan tovush eshitildi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Armon bari bir dosh berolmadi, hoʻngragancha, uyga otildi. — Yoshlik

Soraxon oʻzini divanga koʻtarib urib, bir tovushi bilan hoʻngrab yigʻladi. — A. Qahhor.