hoʻng-hoʻng

taql. s. Ezilib, kuyinib yigʻlashdagi qattiq tovushni bildiradi.

Munira kichkinagina kursida munkayib oʻtirib, hoʻng-hoʻng yigʻlardi. — F. Musajonov, Himmat

Poshsha xola hoʻng-hoʻng yigʻlab, quruq qoʻl bilan uyga qaytdi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

Gʻor ichida Laʼlining yurakni ezadigan hoʻng-hoʻng yigʻisi eshitilardi. — H. Gʻulom, Mashʼal