ҳўнг-ҳўнг

тақл. с. Эзилиб, куйиниб йиғлашдаги қаттиқ товушни билдиради.

Мунира кичкинагина курсида мункайиб ўтириб, ҳўнг-ҳўнг йиғларди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Пошша хола ҳўнг-ҳўнг йиғлаб, қуруқ қўл билан уйга қайтди. — Д. Нурий, Осмон устуни

Ғор ичида Лаълининг юракни эзадиган ҳўнг-ҳўнг йиғиси эшитиларди. — Ҳ. Ғулом, Машъал