ҳолсиз

сфт. Ҳолдан кетган, мадори қуриган; дармонсиз, заиф.

Арча сандиқ ёнидаги намат устида ҳолсиз чўзилиб ётган бу одамнинг юз-кўзи-ю уст-боши қандай — билиб бўлмас эди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ киссаси

Йигитали ҳолсиз оёқларини судраб, эмаклаётгандай, яна олдинга интилди. — Д. Нурий, Осмон устуни