holsiz

sft. Holdan ketgan, madori qurigan; darmonsiz, zaif.

Archa sandiq yonidagi namat ustida holsiz choʻzilib yotgan bu odamning yuz-koʻzi-yu ust-boshi qanday — bilib boʻlmas edi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq kissasi

Yigitali holsiz oyoqlarini sudrab, emaklayotganday, yana oldinga intildi. — D. Nuriy, Osmon ustuni