holat

ot 1. Yuzaga kelgan, mavjud boʻlgan vaziyat, ahvol.

Jangovar holat. Harbiy holat. Shahar qamal holatda.

Ishlayotgan odamlar uni [Olaxoʻjani] bu holatda koʻrib, juda hayron boʻlib, ishdan toʻxtab qoldilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Hamma sergak tortdi, unga qulogʻini tutib jim qoldi. Bu holatdan foydalangan shayx soʻziga pardoz berib, davom etdi — K. Yashin, Hamza

Sherali ham bu toʻqnashuvdan Toʻlgʻonoy bilan yolgʻiz qolgandagi holatga tushdi. — S. Karomatov, Oltin qum

2. Jismoniy yoki ruhiy jihatdan boʻlgan ifoda, koʻrinish; qiyofa, avzo.

Asabiy holat. Kulgili holat. Ayanchli holat.

Men uning holatidan nimadir ichini kuydirayotganini bilib turardim. — S. Ahmad, Yulduz

Uning majaqlanib, tanib boʻlmas holatga kelgan yuzini oq shohi bilan yopib qoʻydilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

3. shv. Kuch-quvvat, darmon, mador; qudrat.

Gʻozning bir oyogʻi singan, bir qanoti mayib boʻlgan, oʻq tegib holati ketib, shu yerga yiqilgan. — Alpomish

Endi mendan holat ketdi, bek Shakar, Bu choʻllarda endi qoldim xor-u zor. — Shirin bilan Shakar