ҳўл

сфт. 1. Сувга ивиган, сувланган.

Ҳўл кийим. Қўлим ҳўл. Ёмғирда костюмам ҳўл бўлди.

Аҳмад бригадир қўлларини қозиқдаги ҳўл сочиққа тортинмай артди. — С. Нуров, Нарвон

бир қанча гул япроқлари Чароснинг ҳўл сочларига, юзига ёпишиб қолди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. Ўзида бўлган суви, нами, шираси қочмаган.

Ҳўл мева. Ҳўл новда. Тўқайга ўт кеца, ҳўл-у қуруқ баравар ёнар. — Мақол

[Ёʻлчии Ёрмат топиб берган бир эски кўрпачани қуруқ ерга ёйиб, бошини бир боғ ҳўл бедага қўйиб, уйқуга кетди. — Ойбек, Танланган асарлар

У болалари олдида айбдордек, ҳўл ўтин вишиллаб сасиётган ўчоққа қаради. — П. Турсун, Ўқитувчи