hoʻl

sft. 1. Suvga ivigan, suvlangan.

Hoʻl kiyim. Qoʻlim hoʻl. Yomgʻirda kostyumam hoʻl boʻldi.

Ahmad brigadir qoʻllarini qoziqdagi hoʻl sochiqqa tortinmay artdi. — S. Nurov, Narvon

bir qancha gul yaproqlari Charosning hoʻl sochlariga, yuziga yopishib qoldi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Oʻzida boʻlgan suvi, nami, shirasi qochmagan.

Hoʻl meva. Hoʻl novda. Toʻqayga oʻt ketsa, hoʻl-u quruq baravar yonar. — Maqol

[YoʻlchiI Yormat topib bergan bir eski koʻrpachani quruq yerga yoyib, boshini bir bogʻ hoʻl bedaga qoʻyib, uyquga ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

U bolalari oldida aybdordek, hoʻl oʻtin vishillab sasiyotgan oʻchoqqa qaradi. — P. Tursun, Oʻqituvchi