hiyla

ot 1. Aldash uchun ishlatilgan yoʻl; aldovchi, chalgʻituvchi ish, tadbir, xatti-harakat; nayrang, firib.

Davron bir necha bor dushman iskanjasiga tushgan, biroq dovyuraklik bilan yovga chap berib, hiyla-yu hunar ishlatib, gʻolib chiqqan. — T. Rustamov, Mangu jasorat

Qiz politsiyaning dahshatini yaxshi bilar, ularga koʻp uchragan va koʻp dafʼa turli hiylalar bilan qochgan. — Oybek, Nur qidirib

Shu maqsadda erka bir kun yotib oldi. Hiyla bilan kasallikka oʻzin soldi. — A. Muxtor.

2. Hiylayi sharʼiy.