ҳиссиз

сфт. 1. Сезиш, ҳис этиш қобилиятидан маҳрум, сезмайдиган; ҳушсиз.

Наҳот жумҳурият матбуоти Кенжалар сингари бадхоҳ, жоҳил, ҳиссиз, кишининг камолотини кўролмай турганлар қўлида бўлса! — А. Қаҳҳор, Сароб

Шоирни ҳеч таниганми ҳиссиз димоғдор — А. Орипов, Йиллар армони

2. Ҳиссиёт, ҳис-туйғудан холи; бирор ҳис-туйғу уйғотмайдиган.

Очеркда қаҳрамон ҳақида фақат унинг планни ортиғи билан бажариши ҳиссиз баён этилган. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

— Бўлди йиғламанг, —унинг овози негадир ҳиссиз, совуқ эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

sezimsiz, sezimi joq, sezbeytuǵın

русчабесчувственныйинглизчаsenselessфрансузчаinsensibleарабчаلَا يَتَأَثَّرُ, فَاقِدُ الْإِحْسَاسِ, لَا مُبَالٍ