ҳирингламоқ
hiringlamoqҳирингламоқ
фл. Ҳиринг-ҳиринг овоз чиқармоқ, шундай товуш чиқариб кулмоқ.
У бир четда ҳиринглаб турган букри йигитга юзланди. — С. Сиёев, Ёруғлик
Аҳмад ҳам жилмайди. У бемаъни қаҳқаҳани, мунофиқона ҳиринглашларни ёмон кўрарди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
Жамол кумуш тишларини кўрсатиб, ҳиринглаб кулди. — Э. Усмонов, Ёлқин.
Қўзибой қошини чимириб, ниманидир ўзича чамалаб турди-да, сўнг бирдан ҳиринглаб кулиб юборди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар